menu
o szkole
szukaj
statystyki odwiedzin
Ogółem:
3788464
Dzisiaj:
20
Wczoraj:
175
W tym miesiącu:
7257
W poprzednim miesiącu:
12085
polecamy
Biblioteka szkolna -> Dla uczniów

Oferta dla uczniów w bibliotece szkolnej
Zespołu Szkoły Podstawowej i Gimnazjum
w Szaflarach


  • "Ania z Zielonego Wzgórza"
    Powieść Lucy Maud Montgomery o losach Ani Shirley, wcześnie osieroconej dziewczynki, która wskutek nieporozumienia trafia do domu Maryli i Mateusza na Zielonym Wzgórzu. Sympatyczna, wrażliwa i pełna wdzięku, obdarza swych opiekunów wielką miłością, zdobywa ich serca i odnajduje prawdziwie rodzinny dom. Nigdy dotąd nie należałam do nikogo mówi z żalem po przybyciu na Zielone Wzgórze. Dziewczynka szybko zdobywa sympatię otoczenia, aczkolwiek nieustannie wpada w jakieś tarapaty. Nawiązuje trwałe przyjaźnie, wstępuje do seminarium nauczycielskiego, a w końcu zostaje nauczycielką w Avonlea. Dalsze losy Ani autorka opisuje w kolejnych tomach powieści.
    O autorce:
    Lucy Maud Montgomery (1874 - 1942)
    Pisarka kanadyjska, która szczególną popularność zdobyła cyklem powieści o Ani Shirley ("Ania z Zielonego Wzgórza", "Ania z Avonlea", "Ania z Szumiących Topoli", "Ania na uniwersytecie", "Wymarzony dom Ani", "Ania ze Złotego Brzegu", "Dolina Tęczy", "Rilla ze Złotego Brzegu"). Autorka, wcześnie osierocona, w swojej twórczości zawarła elementy autobiografii. Jej powieści, tłumaczone na wiele języków, znalazły mnóstwo wielbicielek (przede wszystkim dziewcząt) na całym świecie i cieszą się niesłabnącą popularnością wśród nastolatek już od kilku pokoleń.

  • "Antek"
    Nowela Bolesława Prusa. Opowieść o losach nieprzeciętnie zdolnego chłopca, który w środowisku, w którym przyszło mu żyć (zacofana polska wieś), nierozumiany przez najbliższe otoczenie (matkę, chrzestnego, nauczyciela z wiejskiej szkółki), traktowany jest jak nicpoń i leń, nie może więc rozwijać swoich zdolności. Dlatego też opuszcza rodzinne strony, by w świecie szukać nauki i perspektyw rozwoju. Utwór o typowo pozytywistycznym przesłaniu, zakończony apelem do czytelnika o wspieranie podobnych Antkowi młodych ludzi ze wsi. Wykazuje konieczność edukacji wsi i walki z jej obyczajowym i cywilizacyjnym zacofaniem.
    O autorze:
    Bolesław Prus (1847-1912)
    Właśc. Aleksander Głowacki, wybitny polski publicysta, powieściopisarz i nowelista okresu pozytywizmu. Wcześnie osierocony, był wychowywany przez krewnych. Uczestniczył w powstaniu styczniowym, został ranny, później uwięziony w Lublinie. Po zwolnieniu studiował dwa lata w Szkole Głównej (obecnie Uniwersytet Warszawski) na wydziale matematyczno-fizycznym. Nie ukończył studiów, ale przez całe życie kształcił się i naukę uważał za najwartościowszą dziedzinę ludzkiej działalności.
    Cykl "Kronik", drukowanych w "Kurierze Warszawskim", zyskał mu miano jednego z najwybitniejszych publicystów. Obdarzony wielkim temperamentem, ciętym i bystrym piórem, znakomitym zmysłem obserwacji, poruszał w swoich utworach trudne, aktualne problemy społeczne. Stworzył własną teorię powieści, której stawiał przede wszystkim zadanie poznawcze oraz sygnalizowanie ważnych procesów socjologicznych. Jego najsłynniejsze utwory to powieści: "Placówka", "Lalka", "Emancypantki", "Faraon"; oraz nowele i opowiadania: "Katarynka", "Antek", "Kamizelka", "Michałko", "Grzechy dzieciństwa".
    Prus zapoczątkował jeden z głównych nurtów w literaturze polskiej - realizm. Jego twórczość wpłynęła na społecznikowskie zainteresowania Żeromskiego, Reymonta, Dąbrowskiej. Ważne miejsce w naszej literaturze zapewniła mu także ogromna pasja człowieka działającego na rzecz innych bez względu na napotykane trudności, wrażliwość na ludzką niedolę, a także kult nauki i liczne rozprawy teoretycznoliterackie. Do dnia dzisiejszego istnieje stypendium dla zdolnych dzieci ufundowane jego testamentem.
    Został pochowany na warszawskich Powązkach, a na jego grobie widnieje napis: "Serce serc". W Nałęczowie, gdzie często przebywał, znajduje się pomnik i muzeum biograficzne pisarza.
    Czy wiesz, że ...
    - Bolesław Prus cierpiał na lęk przestrzeni? Dolegliwość ta uniemożliwiała mu zejście z trzeciego piętra, przemierzenie Placu Teatralnego, a szczególnie dała mu się we znaki, kiedy w 1881 r. wyjechał w Tatry.
    - Bolesław Prus krytykował twórczość Sienkiewicza? O prawdzie historycznej w "Krzyżakach" napisał kiedyś: "Wymalował on tylko cyferblat zegarka, ale kółek i sprężyn nie pokazał". Czy zgadzasz się z tą opinią?

  • "Balladyna"
    Dramat Juliusza Słowackiego pomyślany jako fragment cyklu dramatycznego o legendarnych początkach państwa polskiego. Historia wiejskiej dziewczyny o złym sercu, która sięga po mityczn ą koronę Popiela, zbrodnią i podstępem torując sobie drogę do tronu.
    Utwór rozpoczyna się następująco: bogaty pan zamku, Kirkor, zatrzymuje się w chacie, gdzie mieszka wdowa z dwiema córkami - dobra i czułą Aliną oraz złą i egoistyczną Balladyną. Za sprawą czarów chochlika Skierki, który działa na polecenie swej królowej - leśnej wróżki Goplany, Kirkor zakochuje się w obu dziewczynach i nie potrafi zdecydować, którą z nich chce wziąć za żonę. Skierka śpiewa więc do ucha wdowy: Matko, w lesie są maliny,/ niechaj idą w las dziewczyny./ Która więcej malin zbierze, / Tę za żonę pan wybierze. Wyprawa obu sióstr po leśne maliny okazuje się dla jednej z nich tragiczna w skutkach.
    O autorze:
    Juliusz Słowacki (1809 - 1849)
    Jeden z największych, obok Mickiewicza i Krasińskiego, polskich romantyków. Dorastał w środowisku elity intelektualnej Krzemieńca i Wilna. Studiował prawo na Uniwersytecie Wileńskim, po czym podjął pracę w Warszawie. Już wtedy zdobył popularność dzięki wierszom patriotycznym drukowanym w prasie powstańczej. W 1831 r. wyjechał jako kurier dyplomatyczny m.in. do Paryża, gdzie osiadł na emigracji. Wiele podróżował. Zmarł na gruźlicę w Paryżu, a jego prochy zostały w 1927 r. przewiezione do Polski i złożone obok Mickiewicza, wśród grobów królewskich na Wawelu. Sprowadzenie trumny stało się wielką manifestacją narodową (pięknie pisał o tym Jarosław Iwaszkiewicz w "Podróżach do Polski").
    W szkole podstawowej poznajemy zaledwie kilka utworów wielkiego poety: fragmenty "Balladyny", "W pamiętniku Zofii Bobrówny", "Hymn o zachodzie słońca", "Testament mój". Fragment ostatniego wiersza stał się myślą przewodnią książki A. Kamińskiego "Kamienie na szaniec": Lecz zaklinam, niech żywi nie tracą nadziei / I przed narodem niosą oświaty kaganiec;/ A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei, / Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec.

  • "Brzydkie kaczątko"
    Baśń Hansa Christiana Andersena o łabędzim pisklęciu, które wykluło się w kaczej rodzinie. Ponieważ było duże i brzydkie, wszyscy nim pogardzali. Zazdrościło pięknym i majestatycznym łabędziom, gotowe pofrunąć z nimi nawet za cenę śmierci. Następnej wiosny wyrosło na wspaniałego, młodego łabędzia, który był zbyt szczęśliwy, ale wcale nie dumny, gdyż dobre serce nie bywa nigdy pyszne.
    O autorze:
    Hans Christian Andersen (1805 - 1875)
    Duński pisarz, autor humoresek, wierszy i powieści. Nieprzemijającą sławę przyniosły mu jednak baśnie dla dzieci, tłumaczone na wiele języków świata, adaptowane do potrzeb filmu, telewizji, teatru. Podejmują one tematykę walki dobra ze złem, kpią z głupoty władców, chwalą cnoty ludzi prostych, w delikatny a przejmujący sposób ukazują najwyższe wartości: miłość, dobroć, troskę o drugiego człowieka.
    Najsłynniejsze baśnie: "Słowik", "Calineczka", "Nowe szaty cesarza", "Brzydkie kaczątko", "Królowa Śniegu", "Świniopas", "Księżniczka na ziarnku grochu", "Dziewczynka z zapałkami".

  • "Czerwony Kapturek"
    Baśń Charlesa Perrault lub braci Grimm (różne wersje). Bohaterka baśni, dziewczynka nazywana Czerwonym Kapturkiem, idzie przez las z lekarstwami do chorej babci. Po drodze spotyka wilka, który pierwszy dociera do chatki babci, pożera ją, a następnie przebiera się w jej ubranie, aby tym łatwiej zjeść dziewczynkę. Dzięki dzielnemu gajowemu, który rozcina brzuch wilka, i babcia, i wnuczka uchodzą cało z tej opresji.
    O autorze:
    Charles Perrault (1628 - 1703)
    Pisarz francuski, członek Akademii Francuskiej. Zasłynął przede wszystkim jako autor wielu wspaniałych baśni dla dzieci (zbiór "Bajki Babci Gąski").
    Najpopularniejsze baśnie to: "Czerwony Kapturek", "Śpiąca królewna", "Kopciuszek".
    Czy wiesz, że ...
    - Autorzy baśni korzystali z podobnych źródeł? Przez lata gromadzili ludowe wersje opowieści, które następnie spisywali. Dlatego czasem trudno dokładnie podać nazwiska autorów baśni - np. Charles Perrault i bracia Grimm napisali wiele utworów pod takimi samymi tytułami, nieco tylko różniącymi się między sobą (np. "Czerwony Kapturek", "Królewna Śnieżka", "Kopciuszek").

  • "Janko Muzykant"
    Nowela Henryka Sienkiewicza. Historia bezmyślnie zmarnowanego życia utalentowanego muzycznie dziecka wiejskiego. Malec, którego marzeniem jest dotknąć prawdziwych skrzypiec, zakrada się do dworu, zostaje przyłapany, oskarżony o próbę kradzieży i ukarany dotkliwą chłostą, po której umiera. Wbrew tradycji nowelistycznej, która każe narratorowi dystansować się od opisywanych zdarzeń, Sienkiewicz daje wprost wyraz swemu współczuciu dla losó nieszczęsnego dziecka.
    O autorze:
    Henryk Sienkiewicz (1846 - 1916)
    Powieściopisarz i nowelista okresu pozytywizmu. Należy do najpopularniejszych pisarzy świata, jego utwory są wciąż wznawiane i tłumaczone na wiele języków. Wyrazem uznania międzynarodowego było przyznanie mu w 1905 roku Nagrody Nobla za powieść historyczną "Quo vadis". W darze narodowym, na uroczysty jubileusz 25-lecia pracy literackiej, otrzymał w 1900 roku majątek Oblęgorek pod Kielcami. Wiele z jego utworów doczekało się adaptacji filmowych.
    Bardzo związany z Warszawą, gdzie studiował na wydziale prawnym oraz filozoficzno-historycznym Szkoły Głównej, a także na rosyjskim Uniwersytecie Warszawskim. Zapalony działacz społeczny. Wiele podróżował, m.in. do Ameryki, gdzie powstały takie nowele, jak "Latarnik", "Sachem", "Wspomnienie z Maripozy" i in., oraz do Afryki, co zainspirowało go do napisania "W pustyni i w puszczy". Jako pozytywista poruszał w swych utworach aktualne problemy społeczne, np. sprawę wychowania i kształcenia dziecka wiejskiego ("Janko Muzykant"), dyskryminację dzieci polskich w szkole zaborczej ("Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela"), sytuację chłopa zmuszonego do służby w armii zaborczej ("Bartek Zwycięzca") oraz wiele innych.
    Ulubionym gatunkiem literackim Sienkiewicza była powieść historyczna. Ogromną popularność przyniósł mu cykl nazwany "Trylogią" ("Ogniem i mieczem", "Potop" i "Pan Wołodyjowski"), napisany "ku pokrzepieniu serc" Polaków. Największym sukcesem międzynarodowym była powieść historyczna "Quo vadis". W 1900 r. powstał kolejny utwór z tego gatunku - "Krzyżacy", będący uwieńczeniem twórczości pisarza, dzieło o niezwykłej wartości ideologiczno-artystycznej, dające czytelnikom, podobnie jak "Trylogia", literacką lekcję patriotyzmu i wiarę w wartość ludzkiego bohaterstwa.
    Wśród młodzieży niesłabnącą poczytnością cieszy się powieść przygodowa "W pustyni i w puszczy", zamykająca przeszło czterdziestoletnią karierę pisarską Sienkiewicza.
    Wyrazem hołdu dla zasług pisarza zarówno na polu literackim, jak i społecznym było sprowadzenie jego prochów do Polski (zmarł w Szwajcarii, dokąd przedostał się po wybuchu I wojny światowej) i złożenie ich w podziemiach katedry św. Jana w Warszawie.
    Czy wiesz, że ...
    - Język, którego autor używa w "Krzyżakach", nie wzoruje się na polszczyźnie średniowiecznej? W czasach Sienkiewicza była ona bardzo mało znana, więc pisarz posłużył się gwarą zakopiańską, osiągając znakomity efekt stylizacyjny.
    - "Quo vadis" przetłumaczono na ponad 40 języków? Na podstawie powieści powstało wiele filmów, sztuk teatralnych, a nawet opery, oratorium i pantomima. W 1911 r. w Paryżu wystawiono panoramę pędzla Jana Styki pt. "Męczeństwo pierwszych chrześcijan", inspirowaną powieścią Sienkiewicza.
    - Powieść "W pustyni i w puszczy" powstała po nieudanej wyprawie Sienkiewicza do Afryki? Pisarz bardzo ciężko zachorował i musiał skrócić swój pobyt na Czarnym Lądzie.